वेळेवर अलार्म झाला, कोंबडा कानि ओरडला,
पाऊसही आला मजला, उठवण्या १
आवरले मग वेगात, आंघोळ उरकली झटपट,
धावलो बॅगसह पटपट, स्टेशनी २
गाडी न थांबली पूर्ण, तरि कुदलो आतच थेट,
बैसण्यास 'विंडो सीट', मिळविली ३
अजिबात हले ना गाडी, स्टेशनात होई 'शोर',
गाडीस मिळेना जोर, धावण्या ४
पाऊस वाढला फ़ार, आतले प्रवासी गप्प,
'सेंट्रल'चे धंदे ठप्प, जाहले ५
एक तास थांबुन आत, मग मुकाट जागा सोडत,
पकडली घराची वाट, सगळ्यांनी ६
माझा जो झाला पोपट, कविता त्याचीच करून,
'पावा'त दिली 'मिसळू'न, चाखण्या ७
Sunday, August 10, 2008
Monday, June 30, 2008
परतुनी येईन मी….
जीवनाचे युद्ध चालू, कालपुरुषा जिंकण्या
लागली माघार घ्यावी शस्त्र माझे टाकुनी
दैव जरिही रुष्टले, आशा दिली ना सोडुनी
परतुनी येईन मी उरली लढाई खेळण्या ॥१॥
कर्म माझ्या वाटचे, झाले न माझ्या हातुनी
रंगुनी स्वप्नात पुढच्या, आज गमवुन बैसलो
मार्ग माझा उजळण्याची वाट पाहत राहिलो
भाग्य की, झालो शहाणा ठेच एकच लागुनी ॥२॥
अपयशाचा डंख जाणिव देत राही आतुनी
आतल्या ज्वालामुखीची आग पेटवणार मी
शस्त्र जरि गेले तरीही सोडले ना धैर्य मी
जिंकण्या येईन मी ब्रम्हास्त्र सोबत घेऊनी ॥३॥
दौडुनी येईन सारी शक्ति एकवटून मी
नेत्र उघडुन सज्ज होतिल दशदिशा मज पाहण्या
परतुनी येईन मी उरली लढाई खेळण्या
आणि मग जिंकून सारे विश्व हे जाईन मी ॥४॥
लागली माघार घ्यावी शस्त्र माझे टाकुनी
दैव जरिही रुष्टले, आशा दिली ना सोडुनी
परतुनी येईन मी उरली लढाई खेळण्या ॥१॥
कर्म माझ्या वाटचे, झाले न माझ्या हातुनी
रंगुनी स्वप्नात पुढच्या, आज गमवुन बैसलो
मार्ग माझा उजळण्याची वाट पाहत राहिलो
भाग्य की, झालो शहाणा ठेच एकच लागुनी ॥२॥
अपयशाचा डंख जाणिव देत राही आतुनी
आतल्या ज्वालामुखीची आग पेटवणार मी
शस्त्र जरि गेले तरीही सोडले ना धैर्य मी
जिंकण्या येईन मी ब्रम्हास्त्र सोबत घेऊनी ॥३॥
दौडुनी येईन सारी शक्ति एकवटून मी
नेत्र उघडुन सज्ज होतिल दशदिशा मज पाहण्या
परतुनी येईन मी उरली लढाई खेळण्या
आणि मग जिंकून सारे विश्व हे जाईन मी ॥४॥
Subscribe to:
Posts (Atom)