मी

जाणुनी, झुंजीत नाही शूर मी,
दौडलो ऐसा कसा चौखूर मी १

काव्यप्रांती काय माझी थोरवी,
आग बाकीचे, फुकाचा धूर मी २

ओघ हे मोठे नद्यांचे वाहती,
गावच्या छोट्या नळाचा पूर मी ३

या जगी जे मोठमोठे गायले,
वाटतो त्यांच्यापुढे बेसूर मी ४

का अजिंक्या, मोह काव्याचा पडे,
त्याच त्या स्वप्नात का हो चूर मी? ५

अजून

काळचक्र काळ ओढतो अजून,
का मनुष्य व्यास मोजतो अजून १

मात्र रात्र झोपण्या मिळे तयास,
का उगाच स्वप्न पाहतो अजून २

पाहतो जगात तो हिरे अनेक,
कोळसे उगाच वेचतो अजून ३

लागते जमीन फक्त चार हात,
वाटणीवरून भांडतो अजून ४

का स्वत:तला न सापडे प्रकाश,
देवळात देव शोधतो अजून ५

तो आणि ती

एक आटपाट नगर होतं, नगरात एक शाळा होती,
शाळेमधल्या वर्गामध्ये, तो होता, ती होती...

तो खूप हुशार होता, तीही खूप हुशार होती,
दरवर्षी वरच्या नंबरात, तो होता, ती होती...

तो हुशार, ती हुशार, दोघांमध्ये ओळख होती,
तिला त्याचा आदर होता, त्याला ती आवडत होती...

मधून स्पर्धा, मधून मैत्री, एकेक कळी उमलत होती,
धुंद मनाच्या लहरींमध्ये, तो होता, ती होती...

शाळा, क्लास अन् अभ्यास, बोलण्याचीही संधी नव्हती,
गूज मनीचे मनीच राखत, तो होता, ती होती...

पाहता पाहता कशी कळेना, निसटलीच हातातुन रेती,
निकाल शेवटला घेताना, तो होता, ती होती...

शाळा सुटली, पाटी फुटली, त्यांची दिशा बदलली होती,
वेगवेगळ्या मार्गांवरती, तो होता, ती होती...

गेला त्यांचा काळ तरीही, शाळेला ते दिवस आठवती,
इथेच कोण्या एका काळी, तो होता, ती होती...

मत द्या...

मत द्या, मत द्या, प्रत्येकाने मत द्या,
याला किंवा त्याला द्या, पण प्रत्येकाने मत द्या धृ

ओळखपत्र मिळत नाही, यादीत नाव येत नाही,
महापालिकेमध्ये तुमच्या बिल्डिंगबद्दल माहितीच नाही,
लोकशाही भिजते आहे, मतदानाचं छत द्या १

सतत दुष्काळ पडत आहेत, आत्महत्या घडत आहेत,
कोणताही मुद्दा असो, राजकारणी भिडत आहेत,
पडलेल्याला उभा कराया आधाराचा हात द्या २

लिटिल चॅम्प्सपाठोपाठ आजचा आवाज येत आहे,
प्रत्येक पर्वात नवीन नवीन महाविजेता मिळत आहे,
फोफावणार्‍या चॅनेल्ससाठी एसेमेसचं खत द्या ३

अजिंक्य म्हणून मत द्या, गोळे म्हणून मत द्या,
इतकी छान कविता केली त्यासाठीही मत द्या,
लिहिण्यासाठी पेन आहे, शाईसाठी दौत द्या ४

सर्व काही आत आहे...

सहज-सोपे भासते कविता प्रसविणे,
गोषवारा माझिया डोक्यात आहे

असूदे भारी कितीही लेखणी ही,
पेलण्याची शक्ति या हातात आहे

कल्पनाविश्वात करितो मी विहार,
दौडण्याची शक्ति या पायात आहे

जे न देखे रवी तेही पाहतो मी,
दूरवरची चमक या डोळ्यात आहे

अडचणी येती कितीही अन् कशाही,
सोसण्याची धमक या धमन्यांत आहे

पाहिली सृष्टीत या दुःखे कितीक,
तरीही आनंद या हृदयात आहे

प्रश्न का बाहेरचे पडतात मजला,
पाहिजे ते सर्व काही आत आहे

अलिप्त

न देणे, न घेणे, फुकाचे न खाणे,
कुणाच्या न वाटेत येणे कधीही,
बरे काम माझे, बरी वाट माझी,
स्वत:च्याच विश्वात मश्गूल आम्ही १

असे वाटले की लिहावे जरासे,
लिहावे जरा, पाठवावे कुठेसे,
तया सोडुनी या जगाच्या भरोसे,
विचारात होऊ पुन्हा दंग आम्ही २

कधी आवडावीत काव्ये कुणाची,
दिसावी कधी झेप कोणा मनाची,
जरी दाद देऊ तया ताकदीची,
मनाच्या महाली असू गुंग आम्ही ३

न लाटात आम्ही, न वाळूत आम्ही,
सदा एकटे सागराच्या किनारी,
जसा सूर्य चाले सकाळी दुपारी,
तसे राहतो या अलिप्तात आम्ही ४